การเดินทางที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ในการเขียนบล็อคใหม่อีกครั้งซักที

โดยตั้งใใจไว้ว่าจะเอาไว้ทดโน๊ตความคิด ความรู้สึกต่างๆ

ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต..........

เมื่อวานนี้ขึ้นดอยเป้นปีที่สุดท้ายในฐานะนักศึกษาปริญญาตรี

ขึ้นแต่ละปีความรู้สึกย่อมแตกต่างกันทุกๆปี

ปี1......รู้สึกดี ตื่นเต้นกับสิ่งๆใหม่ที่ไม่เคยเจอมาก่อน ไมเหนื่อยจังวะ(บ่นแม่งตลอดทาง)

ปี2.....ดูแลน้องๆปี1เพราะเป็นพี่แล้ว(เริ่มแก่แล้ว)ปีสองนี้ออกไปทางยืนขนาบน้องตลอดทาง

เพื่อกันรถไม่ให้ชนน้อง ใครชนน้องกูมึงตายยยยยย(อารมณ์ประมาณนั้น)

ปี3....ในใจคิด"ปีหน้าก็เป็นปีสุดท้ายแล้วนี่หว่า แม่งไวชิบ บ้าพลังมันปีนี้แหละ เดี๋ยวปีหน้าไม่มีแรง"

หน้าที่หลักคือบลอกรถ ขึ้นลง ไม่ให้มันชนกัน เสียวๆอยู่เหมือนกันว่าถ้ามึงชนกันกูไม่เกี่ยวนะโว๊ยยยย

เขาให้กุโบกกูโบกแล้วไง

ปี4...ส่งท้ายหน่อย จบให้มันสวยๆหน่อยกะชาร์จพลังเต็มที่ แต่ไม่มีแรงซะงั้นกว่าจะมีแรงต้องรอให้ถึงไฟป่านู่น

ดีนะปีสี่แล้วไม่ต้องทำไรมากกกก วิ่งนำหน้าน้องๆอย่างเดียวววว ประมาณว่ากูปีสี่แล้วว้อยยยย

มันเป้นความรู้สึกที่รู้ว่าเป้นปีสุดท้ายแล้ว ไงๆก็ขอเก็บความทรงจำเต้มที่เลยละกัน

 

 ..

...

...

...........

......................

 

 

 

 

ในที่สุดก็ถึงพระธาตุดอยสุเทพแล้ววววว............

......

 

......

พักก่อนนนนนน

.....

 

.....

.....ขึ้นไปนมัสกานพระธาตุแล้วก็เดินกลับ

...

....

....

 

....ทุ่มนึง

 

....ถึงมอซะที.....................สิ้นสุดการเดินทางซะที

 สี่ปีในรั้วมหาลัยมันก็เร็วงี้แหละ   อยากทำก็รีบทำซะนะ.......

 

edit @ 6 Jul 2008 21:40:55 by singha_tum

edit @ 6 Jul 2008 21:47:01 by singha_tum